Każdy pracodawca musi przedstawić zatrudnionemu spisaną umowę o pracę w ciągu dwóch miesięcy od podjęcia przez niego obowiązków. Musi ona zawierać następujące informacje:

a) Imię i nazwisko lub nazwę pracodawcy oraz zatrudnionego;

b) Adres pracodawcy;

c) Miejsce pracy;

d) Nazwę posady oraz jej charakter;

e) Datę rozpoczęcia zatrudnienia;

f) W przypadku tymczasowego zatrudnienia, zatrudnienia na określony czas lub przedłużenia kontraktu,
obowiązkowym jest podanie daty jego wygaśnięcia;

g) Stawkę wynagrodzenia, sposób jej naliczania;

h) Podpunkt, w którym określa się, że pracownik może zażądać od pracodawcy określenia średniej stawki godzinowej,
by zweryfikować ją z obowiązującym prawem;

i) Okres rozliczeniowy;

j) Ustalenia odnośnie czasu pracy, łącznie z informacjami o nadgodzinach, przerwach oraz urlopach;

k) Ustalenia dotyczące warunków płatnego urlopu;

l) Ustalenia odnośnie odejścia związanego z chorobą lub kontuzją, chorobowego (tzw. sick pay), oraz dedukcji na rzecz
irlandzkich systemów ubezpieczeń socjalnych.

m) Określenie, które z powyższych pracownik zobowiązany jest pokrywać, a z których korzystać;

n) Odniesienie do wszelkich umów, które bezpośrednio dotyczą kontraktu;

Adnotacje dotyczące punktów od „g” do „m” nie muszą być w pełni objaśnione w kontrakcie. W zamian jednak pracodawca powinien odsyłać w dokumencie do odpowiednich ogólnodostępnych regulacji, które by ich dotyczyły. Umowa o pracę powinna również zawierać podpunkt, w którym pracodawca zobowiązuje się do udzielania wszelkich informacji dotyczących zarobków zatrudnionego, z okresu do 12 miesięcy poprzedzającego wniosek pracownika. Kontrakt może również zawierać klauzulę dotyczącą okresu próbnego, w trakcie którego pracodawca może zwolnić pracownika bez konsekwencji.

Każdy pracodawca jest zobowiązany prawnie do przedstawienia wam szczegółowych wyliczeń, na mocy których ustalana jest wasz pensja (tzw. pay slip, czyli odcinek wypłaty).

Regulacje dotyczące czasu pracy:

Dla większości zatrudnionych w irlandzkim sektorze pracy średnia długość tygodnia pracy nie może przekroczyć 48 godzin. Wylicza się ją na bazie minimum czteromiesięcznej sumy przepracowanych godzin, dzielonych przez liczbę tygodni pracy w danym okresie. Do owych 48 godzin nie wlicza się czasu przerw, urlopów, chorób, czy też urlopów macierzyńskich. Jedynymi wyjątkami od tych regulacji są zawody związane z bezpieczeństwem kraju (np. Garda, armia).

Przerwy w trakcie pracy również regulowane są odpowiednimi przepisami. Po przepracowaniu 4,5 godz. uprawnieni jesteśmy do 15 min. bezpłatnej przerwy. Na kolejny kwadrans odpoczynku możemy liczyć po przepracowaniu szóstej godziny. Jeżeli nie skorzystamy z pierwszej przerwy, druga przerwę możemy wydłużyć do 30 min.

Każdy jest również upoważniony do co najmniej 11 godzinnego odpoczynku w ciągu każdej doby roboczej. Dodatkowo każdy pracodawca powinien zapewnić swojemu pracownikowi jedną dobę wolną od pracy w ciągu tygodnia, następującą po okresie 11-godzinnego wypoczynku. Jeżeli pracodawca nie jest w stanie zapewnić wam w ciągu tygodnia chociażby jednego z 11-godzinnych wypoczynków, do których jesteście upoważnieni, w ramach rekompensaty powinniście otrzymać na życzenie jedną dodatkową dobę wolną od pracy. Jeżeli pracodawca zobowiąże was do pracy w ciągu niedzieli lub innego dnia wolnego, zmuszony jest on wypłacić wam za to dodatkowe wynagrodzenie.

Urlop:

Każdy pracownik pełnoetatowy rokrocznie uprawniony jest do czterech tygodni płatnego urlopu. Osoby niepracujące na pełnym etacie mogą zażądać urlopu o długości nieprzekraczającej 8% liczby przepracowanych godzin. Termin urlopu ustala pracodawca, musi on jednak konsultować się w tym zakresie z pracownikiem. Do pracodawcy jednak należy ostateczna decyzja dotycząca corocznego urlopu wypoczynkowego. Ustalając termin musi on poinformować o nim pracownika, co najmniej na miesiąc przed jego nadejściem.

Oprócz corocznego urlopu, zatrudnionym na pełnym etacie przysługuje prawo do płatnego dnia wolnego od pracy w trakcie świąt publicznych:

- Nowy Rok (1 stycznia);

- Dzień Św. Patryka (17 marca);

- Wielkanocny Poniedziałek;

- Pierwszy poniedziałek maja, czerwca i sierpnia;

- Ostatni poniedziałek grudnia;

- Święta Bożego Narodzenia – 25 i 26 grudnia;

Jeżeli będziecie pracować w trakcie świąt publicznych, pracodawca ma do wyboru przyznać wam:

- dodatkowy płatny dzień wolnego w przeciągu miesiąca od owego święta;

- dodatkowy dzień do corocznego urlopu;

- dodatkową pensję dzienną;

- dzień wolnego w najbliższe święto kościelne następujące po niewykorzystanym święcie publicznym;

Okresy wypowiedzenia:

Poza okresem próbnym pracodawca zobowiązany jest przestrzegać okresów wypowiedzenia wg zasad uregulowanych prawnie. Dotyczą one każdej osoby, której zatrudnienie reguluje kontrakt. Wyjątkiem od tego jest zwolnienie dyscyplinarne o solidnych podstawach.

Minimalne okresy wypowiedzenia są następujące:

- zatrudnieni od 13 tygodni do 2 lat - 1 tydzień wypowiedzenia;

- zatrudnieni od 2 do 5 lat – 2 tygodnie wypowiedzenia;

- zatrudnieni od 5 do 10 lat – 4 tygodnie wypowiedzenia;

- zatrudnieni od 10 do 15 lat – 6 tygodni wypowiedzenia;

- zatrudnieni przez okres dłuższy niż 15 lat – 8 tygodni wypowiedzenia;

W trakcie trwania okresu wypowiedzenia pracodawca zobowiązany jest wypłacać wam pensję za przepracowane godziny, bądź zwolnić was od obowiązku pracy, płacąc należną pensję za ten okres (tzw. payment in lieu). Pensja nie może być zaniżona w żaden sposób.

W przypadku podejrzenia, że wasze prwa pracownicze mogły zostać naruszone, powinniście zaczerpnąć informacji od organizacji zajmujących się tą tematyką, np. NERA [www.employmentrights.ie]